50 tinten grijs

Op deze site vind je alles wat met de 50 tinten trilogie te maken heeft…

This content shows Simple View


Tag Archives parodie

Parodie Vijftig Tinten is vijftig tinten gieren in smakelijk gek stuk

MEVijftigtintenbijfoto

Vijftig Tinten Grijs en dan in het theater als parodie. Dan heb je even geen idee wat je te wachten staat. Sex sells? Nou, in datzelfde theater werkt dat over het algemeen niet zo. Maar ja, als ene E.L. James in Nederland al anderhalf miljoen boeken van haar drieluik Vijftig Tinten Grijs, Donkerder en Vrij verkoopt – en wereldwijd een slordige 60 miljoen – dan mag je op z’n minst toch iéts verwachten. Regisseur Jasper Verheugd (Tineke Schouten, Droomvlucht) en zijn kleine cast stellen de theaterganger niet teleur in deze Vijftig Tinten De Parodie, die gisteren in Rotterdam officieel na New York z’n Europese première kende. Zaterdag was de Oude Luxor al gevuld met heel veel vrouwen.

Gierende vrouwen welteverstaan. Want deze ‘Fifty Shades’ is hilarisch, mensen. Natuurlijk hebben we ook hier de 21-jarige maagd Anastasia Steel (Birgit Schuurman) en de jonge zakenman Christian Grey (Han Oldigs), die via een contract regelt dat hij zijn jonge smachtende vriendinnetje mag onderwerpen aan sadomasochistische rollenspelen. Schuurman en Oldigs acteren dat ze acteren, dat is al een kunst op zich. De eerste doet dat erg goed, de tweede pakt er de zaal compleet mee in. Wat een heerlijke mafkees, die Oldigs.

Buiten deze twee zie je een boekenclubje met Anna, Hanna en Johanna (drie leuke rollen van Rosalie de Jong, Eva Poppink en Brigitte Heitzer). Heitzers personage vindt het boek eerst maar vieze porno, maar ze gaat helemaal om. De reacties van de drie zijn aan de dames in Rotterdam te horen herkenbaar. Ten slotte zie je nog schrijfster E.L. James zelf (prima Jolanda van den Berg), die een volkomen seksloos leven leidt, de uitgever van het boek (ook Han Oldigs) en James’ man die met de dag meer op springen staat (Abel Nienhuis, die – heel knap – nog veel meer rolletjes op zich neemt).

Metro verraadt liever niet zo veel. Behalve dat je meer met pijn in je buik van het lachen dan opgewonden de zaal verlaat. De broeierige taal uit de boeken wordt fantastisch overdreven gebracht (dans met me, met je katachtige heupen!). Denkt deze recensieschrijver tenminste. Want ik ben een man en heb Vijftig Tinten natuurlijk niet gelezen.

Bron: metronieuws.nl